Kondor E 3 (D.I) – niemiecki samolot myśliwski w układzie górnopłatu z okresu I wojny światowej, zaprojektowany i zbudowany w niemieckiej wytwórni Kondor Flugzeugwerke w Essen. Maszyna wzięła udział w trzecim konkursie samolotów myśliwskich klasy D w Adlershofie w październiku 1918 roku, po którym Idflieg złożył zamówienie na 100 egzemplarzy seryjnych. Do końca wojny wyprodukowano jedynie 8–10 egzemplarzy myśliwca, który nie zdążył wziąć udziału w walkach.
Historia mały|lewo|alt=Niemiecki samolot myśliwski Kondor E 3a|Kondor E 3a W lipcu 1918 roku główny konstruktor zakładów Kondor Flugzeugwerke, inżynier , opracował projekt jednomiejscowego, jednopłatowego samolotu myśliwskiego w układzie górnopłatu typu parasol, wzorowanego na Fokkerze E.V (D.VIII), pod fabrycznym oznaczeniem E 3. Dla nowego myśliwca opracowano unikalną konstrukcję samonośnego skrzydła, opatentowaną przez Kondor. Składało się ono z cienkich arkuszy forniru ułożonych wzdłuż cięciwy skrzydła, pomiędzy wystającymi żebrami, do których fornir był przymocowany za pomocą pasków w kształcie litery „L”. Ta konstrukcja skrzydła była lekka i wytrzymała, a według producenta wystające żebra zapewniały lepsze właściwości aerodynamiczne.