cykle Gnangnan, Naufragés (z tekstem Raoula Cauvina) i Robin des foies (z tekstem Yvana Delporte’a).

Od 1969 związana była z magazynem „Pilote”, w którym ukazywały się jej serie Les Aventures de Cellulite – satyryczna, feministyczna opowieść o średniowiecznej księżniczce – oraz Salads de Saison.

W 1972 Bretécher współtworzyła magazyn „L’Écho des savanes” wraz z Nikitą Mandryką i Gotlibem. W kolejnych latach zyskała rozgłos dzięki serii Les Frustrés (Sfrustrowani), publikowanej pierwotnie w magazynie Le Nouvel Observateur, a następnie wydanej w formie albumów. Cykl ten, charakteryzujący się ironicznym i przenikliwym spojrzeniem na kwestie obyczajowe, społeczne i genderowe, uczynił z Bretécher jedną z najważniejszych obserwatorek francuskiego społeczeństwa lat 70.

W 1976 filozof Roland Barthes nazwał ją „najlepszym socjologiem roku”, co artystka przyjęła z humorem.