W połowie XVIII wieku ceramika bolesławiecka przybrała formę kamionki dekorowanej białymi nie szkliwionymi nakładkami. Po połowie XIX wieku wyrób ręczny zastąpiła produkcja przemysłowa.
thumb|Misa na poncz z pokrywką zaprojektowana przez Richarda Riemerschmida. Firma Reinhold Merkelbach, Höhr-Grenzhausen, ok. 1902 do 1915. Rijksmuseum W XVII wieku niemiecki monopol na wytwarzanie kamionki krytej szkliwem solnym został przełamany i konkurencyjne ośrodki ceramiczne pojawiły się w północnej Francji, Anglii, Czechach i Belgii. W tym samym stuleciu kamionce wyrosła konkurencja w postaci fajansu, zaś w następnym w Niemczech pojawiła się porcelana (niemiecki odkrywca sekretu wytwarzania porcelany, Johann Friedrich Böttger, był również twórcą receptury oryginalnej czerwonej kamionki, nazywanej kamionką böttgerowską). Status kamionki jako reprezentacyjnej ceramiki został ograniczony do mieszczańskiej klasy średniej i w XVIII wieku jej produkcja skoncentrowała się na naczyniach przeznaczonych do picia i przechowywania. W XIX wieku kamionka w coraz większym stopniu była traktowana jako ceramika budowlana, sanitarna i przemysłowa.