Po jakimś czasie wrócił do Portugalii i podjął studia inżynierskie.
Dnia 3 września 1871 r. w kościele parafialnym w Paranhos w Porto poślubił Sofię Adelaide Ferreira Pinto Basto (z parafii katedralnej Porto, ur. w styczniu 1850 r.), córkę Adriano Ferreira Pinto Basto, pochodzącego z Porto (parafia Massarelos), i Marii Júlii Felicidade Rodrigues Ferreira Pinto, pochodzącej z Vila Nova de Gaia (parafia Santa Marinha). Mieli potomstwo.
Wyjechał na Wyspę Św. Tomasza ok. 1907 r., gdzie przebywał rok. W 1908 r. otrzymał posadę głównego inżyniera robót publicznych w Bolamie w Gwinei. Stamtąd wyjechał do Mozambiku, gdzie zmarł 26 maja 1914 r. w Inhambane (ówczesny Mozambik Portugalski) w wieku 66 lat.
Działalność zawodowa Pierwszym wielkim przedsięwzięciem Mesniera było kierowanie budową kolejki Elevador do Bom Jesus w Bradze, zaprojektowanej przez portugalskiego inżyniera Antonio Maria Kopke do Carvalho (1882) – pierwszego funikularu na Półwyspie Iberyjskim i najstarszego na świecie czynnego do dziś funikularu wykorzystującego system kontrawagi wodnej.