Tego dnia, według scenariusza z 14 lipca, zwabił prostytutkę Marię Budocnikową do hotelu „Kiao”, gdzie zadał jej 35 ran kłutych, okradł ją, a następnie zostawił notatkę na łóżku:

Pieniądze pobiera się za trud wysłania na tamten świat i dlatego, że nie są one potrzebne zmarłym. Mordercą tej kobiety i E. Gerusa w hotelu „Dunaj” jest Wadim Krwiopijca…

Lecz boy hotelowy był czujny i widząc ciało Budocnikowej przez dziurkę od klucza, wydał z siebie cichy dźwięk. Radkiewicz próbował stawić opór boyowi hotelowemu, uderzając go nożem, ale pracownicy hotelu przybyli na czas, aby go zatrzymać. Aresztowanie i proces Początkowo Radkiewicz został umieszczony w szpitalu psychiatrycznym św. Mikołaja Cudotwórcy, który znajdował się nad brzegiem rzeki Priażchy. Opinie psychiatrów były podzielone: ​​według jednych był sadystą, w pełni odpowiedzialnym za swoje czyny, a według innych — degeneratem z wrodzonymi defektami, zniewolonym fałszywym poczuciem sprawiedliwości. 10 marca 1912 r. odbył się proces z udziałem ławy przysięgłych, który skazał Nikołaja Radkiewicza na osiem lat katorgi. Jesienią 1916 r. został zamordowany przez współwięźniów podczas odbywania kary. Przypisy

Kategoria:Rosyjscy seryjni mordercy Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Zmarli w 1916