Stanisława Irena Wodyńska (ur. 20 października 1939 we Lwowie) – polska pielęgniarka, działaczka społeczna i samorządowa związana z Wadowicami. Od lat 90. XX wieku zaangażowana w inicjatywy społeczne i opiekuńcze, w tym w tworzenie struktur wsparcia dla osób niesamodzielnych.
Życiorys Stanisława Irena Wodyńska urodziła się 20 października 1939 we Lwowie. Jej rodzicami byli Stanisław i Maria ze Szczęsnowiczów. Po ukończeniu Państwowej Szkoły Pielęgniarskiej w Nowym Sączu w 1957 roku podjęła pracę w Szpitalu Powiatowym w Wadowicach, gdzie w latach 1958–2010 pełniła funkcję oddziałowej Oddziału Noworodków. W 1971 roku ukończyła Liceum Ogólnokształcące dla Pracujących w Wadowicach.
Jesienią 1980 roku była jedną z inicjatorek powołania struktur Niezależnego Samorządngeo Związku Zawodowego „Solidarność” w szpitalu, do grudnia 1981 roku była członkiem jego Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność”. Podczas stanu wojennego była inwigilowana przez Służbę Bezpieczeństwa, angażowała się w pomoc represjonowanym oraz kolportaż prasy podziemnej, m.in. gazet „Solidarność Podbeskidzia”, „Hutnik” i „Tygodnik Mazowsze”. W 1984 roku współtworzyła wraz z księdzem Kazimierzem Suderem Duszpasterstwo Służby Zdrowia w Wadowicach.