W kwietniu 1944 uczestniczył w walkach w rejonie Sewastopola w składzie 51 Armii 4 Frontu Ukraińskiego, gdzie zniszczył dwa karabiny maszynowe wroga, umożliwiając dalsze natarcie piechoty, a po zauważeniu wrogiego czołgu zniszczył go pierwszym strzałem, za co został odznaczony Orderem Sławy. Od 5 do 10 października 1944 jako żołnierz 2 Gwardyjskiej Armii 1 Frontu Nadbałtyckiego brał udział w walkach na Litwie, niszcząc wrogie punkty ogniowe i zabijając 23 niemieckich żołnierzy, a także podpalając wrogi pojazd bezpośrednim trafieniem z działa. Otrzymał za to swój drugi Order Sławy. 1 lutego 1945 w walkach o Labiau (obecnie Polessk) w składzie 43 Armii 3 Frontu Białoruskiego podpalił bezpośrednim ogniem z działa czołg, zniszczył dwa stanowiska karabinów maszynowych i unicestwił oddział piechoty. Został za to odznaczony trzecim Orderem Sławy. Później brał udział w walkach o Królewiec, również niszcząc kilka stanowisk ogniowych wroga i zabijając wielu żołnierzy. Łącznie w trakcie wojny jego działon zniszczył 11 czołgów wroga. Szlak bojowy Kuzniecow zakończył w rejonie Gdańska. 24 czerwca 1945 wziął udział w Paradzie Zwycięstwa w Moskwie.