Pawieł Siergiejewicz Panow (ros. Павел Сергеевич Панов, ur. 1895 w miejscowości Gorodiszcze w guberni włodzimierskiej, zm. 15 listopada 1940) – funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych, kapitan bezpieczeństwa państwowego.
Życiorys Urodził się w rodzinie robotniczej. W 1906 skończył trzyklasową szkołę fabryczną, później pracował w fabrykach m.in. w Gawriłow Posadzie i w Kolczugino. W sierpniu 1917 wstąpił do partii bolszewickiej SDPRR(b), po rewolucji październikowej został członkiem komisji śledczej rady w Kolczugino. Od czerwca 1918 do czerwca 1921 służył w Armii Czerwonej, był m.in. adiutantem pułku, komisarzem baz armijnych 5 Armii i zarządzającym sprawami Zarządu Zaopatrzenia 5 Armii, walczył w wojnie domowej na Froncie Wschodnim, podczas zdobywania Kazania został ranny. Od czerwca 1921 pracował w organach Czeki, był m.in. szefem Wydziału Specjalnego 2 Dywizji Piechoty 5 Armii i Wydziału Specjalnego 17 Korpusu Piechoty 5 Armii, od października 1922 służył w oddziałach pogranicznych OGPUKrótka biografia na stronie Stowarzyszenia Memoriał (ros.) [dostęp 2025-10-19]. Od 1 października 1926 do 9 lipca 1927 był szefem Wydziału Specjalnego 22 Dywizji Piechoty, od 9 lipca 1927 do 31 maja 1929 szefem Wydziału Specjalnego 28 Górskiej Dywizji, a od 17 września do 3 listopada 1929 28 Dywizji Piechoty.