Stanisław Wodyński (ur. 4 sierpnia 1943 w Złoczowie) – polski działacz opozycji antykomunistycznej, artoterapeuta, samorządowiec, artysta ceramik. Twórca Pracowni Ekspresji Sztuki Psychopatologicznej w Branicach (1968–1982), działacz NSZZ „Solidarność” oraz „Solidarności Rolników Indywidualnych”, organizator struktur Komitetów Obywatelskich w województwie opolskim.
Życiorys Syn Stanisława i Marii ze Szczęsnowiczów. Absolwent Państwowej Szkoły Medycznej ITZ w Branicach. W latach 1968–1982 kierował Pracownią Ekspresji Sztuki Psychopatologicznej w Państwowym Szpitalu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Branicach, wspierając twórczość osób z zaburzeniami psychicznymi, m.in. odkrywając talent Mariana Henela.
W latach 1978–1985 był inwigilowany przez Służbę Bezpieczeństwa. Od 1980 roku był aktywnym działaczem NSZZ „Solidarność”, zajmował się m.in. kolportażem nielegalnych wydawnictw oraz był współredaktorem Biuletynu Komisji Zakładowej „Na Głos”. Na początku stanu wojennego został z powodów politycznych zwolniony z pracy. W 1989 roku był zaangażowany w tworzenie Komitetów Obywatelskich w powiecie głubczyckim.