W praktyce jednak nie odgrywał większej roli w codziennym funkcjonowaniu ŻSP. Zdecydowana większość jego działań była bowiem związana z pośrednictwem w kontaktach między Czerniakowem i Judenratem a władzami okupacyjnymi. Utrzymywał dobre stosunki m.in. z Ludwigiem Leistem i ; dzięki tym kontaktom dowiedział się o planach zamknięcia getta warszawskiego i jako pierwszy poinformował o nich Czerniakowa. Z upoważnienia przewodniczącego Judenratu kontaktował się także z SS, załatwiał niezbędne przepustki i materiały oraz wizytował obozy pracy, w których przebywali warszawscy Żydzi. Zajmował się zdobywaniem przedmiotów, które wykorzystywano do przekupywania niemieckich funkcjonariuszy i urzędników. Odegrał kluczową rolę w skupie kożuchów, potrzebnych jako okup dla ratowania Żydów skazanych na karę śmierci za nielegalne przekroczenie granic getta. Informował Czerniakowa o poczynaniach Niemców i ich agentów, ostrzegał go także przed wrogimi urzędnikami. Był znany w getcie z hulaszczego trybu życia, na który ceniący go Czerniaków patrzył jednak przez palce.