Stały się one później częścią kościoła. Obecnie są one widoczne na wyższym poziomie, zaś posadzka kościelna położona jest poniżej poziomu gruntu. Posadzka ta w sporej mierze również pochodzi ze średniowiecza, przede wszystkim jej część w wejściu do prezbiterium. Ponadto w kościele zachowały się również fragmenty średniowiecznych schodów, wkomponowane w jeden z rogów prezbiterium. Wmurowano w nie kamień z efeskiego Domu Maryi. W posadzce pod ołtarzem znajdują się relikwie św. Klemensa, biskupa Rzymu, jednego z pierwszych papieży, a także św. Perpetuy, starożytnej męczennicy z Afryki Północnej. Poza tymi elementami budynek kościoła Bożego Ciała jest współczesny pod względem architektonicznym. Krzyż na zewnętrznej ścianie kościoła pochodzi ze wspomnianej wcześniej kaplicy w Kilgränd. Świątynię konsekrował 18 grudnia 1982 roku pochodzący z Niemiec biskup Hubertus Brandenburg, który w latach 1976–1998 był biskupem diecezji sztokholmskiej. mały|lewo|Studnia będąca chrzcielnicą Wnętrze kościoła dość szybko okazało się zbyt małe pod względem potrzeb wiernych. Działo się tak przede wszystkim latem, gdy na Gotlandię przybywało wielu sezonowych mieszkańców wyspy oraz turystów. Dlatego też kościół został rozbudowany w 2001 roku. W wyniku tej rozbudowy może pomieścić około 80 osób.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kościół Bożego Ciała w Visby · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.