Inspiracją dla serii był m.in. komiks Prince Valiant Hala Fostera oraz turecka historia i folklor. Karaoğlan łączył elementy przygodowe, historyczne i humorystyczne, a także subtelnie poruszał kwestie społeczne i polityczne. Seria była wydawana przez różnych wydawców do 2002 i stała się jednym z najważniejszych komiksów w historii tureckiej kultury popularnej.
W latach 70. mieszkał i pracował we Francji, gdzie kontynuował działalność twórczą, współpracując z francuskim wydawnictwem Société Française de Presse Illustrée (SFPI). Oprócz serii Kébir stworzył tam komiksy westernowe Ringo (1971–1972, w Turcji znany jako Soni Ringo) i Sony (1972–1974), inspirowane stylem Jeana Girauda, oraz pisał scenariusze do francuskiego Zorra (1971). Próbował również swoich sił w komiksie humorystycznym (Kaana l’Enfant Terrible du Jungle). Pod pseudonimami Gi-Toro, Jimmy Toro i Walter Kimm tworzył w latach 70. i 80. liczne komiksy erotyczne dla wydawnictw Elvifrance, Cottreau, Edilau i S.P.S., m.in. African Love, Emma, Anna, Futurella, Kora, Lady Sex, Sadissimo, Satarella i Super Flic.
W połowie lat 80.