Dittersdorf (1881), Dittersdorf (Dytrychowice) (1900), Dittersdorf – Dytmarów, -a, dytmarowski (1946), Dytmarów, -rowa (1980).
Historia mały|Dytmarów (Dittersdf.) wśród miejscowości ziemi prudnickiej na mapie z 1849 Prehistoria i starożytność Podczas wykopalisk prowadzonych przez Muzeum Ziemi Prudnickiej w latach 60. XX wieku w Dytmarowie odkryto neolityczny topór (ok. 4000–1700 lat p.n.e.) i cmentarzysko z okresu kultury łużyckiej (ok. 1000 lat p.n.e.). Znaleziono również gliniane krążki, ptaki i swastyki, wskazujące na kult słońca.
Średniowiecze mały|lewo|upright|Pieczęć Dytmarowa (1723) Wieś wzmiankowana po raz pierwszy była w 1284 jako villa Ditmari. Lokowana na prawie niemieckim w 1302 jako jedna z największych wówczas wsi w okolicy, liczyła więcej niż 20 kmieci i zagrodników. Genetyczne siedlisko wsi usytuowano na skraju doliny rzeki Prudnik. Według dokumentu wystawionego w 1302 w Prudniku przez Henryka z Rożemberka, Rudiger kupił sołectwo w Dytmarowie od Arnolda von Kozhenn (Koczem). Budynek wolnego sołectwa dziedzicznego znajdował się przy głównym skrzyżowaniu wsi. Pierwsza wzmianka o kościele w Dytmarowie pochodzi z 1331. W średniowieczu przebiegała tędy droga z Nysy do Opawy.