24 grudnia 1929 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1930 stopień podpułkownika w korpusie oficerów piechoty i 17. lokatą. W styczniu 1930 został przeniesiony do 86 pułku piechoty w Mołodecznie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W maju 1935 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza i wyznaczony na stanowisko dowódcy batalionu KOP „Orany”. Od stycznia do września 1939 pełnił służbę w Komendzie Rejonu Uzupełnień Mińsk Mazowiecki na stanowisku komendanta rejonu uzupełnień.

Od 25 września do 6 października 1939 dowodził 179 pułkiem piechoty. Na jego czele walczył w bitwie pod Kockiem. Dostał się do niemieckiej niewoli i został osadzony w Oflagu VI B Dössel.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6713 – 10 maja 1922 Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi po raz drugi – 11 lipca 1938 „za zasługi w służbie Korpusu Ochrony Pogranicza”. Złoty Krzyż Zasługi po raz pierwszy – 10 listopada 1928 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości” Medal Niepodległości – 13 września 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości międzysojuszniczy Medal Zwycięstwa francuski Medal Pamiątkowy Wielkiej Wojny – 12 grudnia 1921 Order Świętego Stanisława 3 stopnia z