thumb|Dzbanuszek z kolorową dekoracją. Miękka porcelana, ok. 1730-1735. Metropolitan Museum of Art W Saint-Cloud wytwarzano tzw. miękką porcelanę (fr pâte tendre), opartą na frycie, która udanie imitowała prawdziwą, „twardą” porcelanę. W przeciwieństwie do wcześniejszych eksperymentów we Florencji pod koniec XVI wieku z tzw. porcelaną medycejską oraz Louisa Poterata w Rouen w 1673 z porcelaną frytową, w Saint-Cloud udało się uruchomić stałą produkcję, co pozwoliło na przypisywanie sobie bycia pierwszym europejskim producentem porcelany (Saint-Cloud i Rouen w okresie swoich eksperymentów z porcelaną frytową prawdopodobnie pozostawały ze sobą w kontakcie). Jak pisze Andrzej Dulewicz „wyroby manufaktury odznaczały się wysokim poziomem technicznym i artystycznym, były wysoce cenione i bardzo poszukiwane”.
Najwcześniejsza porcelana z Saint-Cloud ma nieco surowy, drobnoziarnisty, doskonałej jakości czerep barwy żółtawej, z jasnym, połyskującym szkliwem. Większość wyrobów charakteryzuje nieco ciężka forma i biały kolor, co wiąże się z próbami kopiowania białej porcelany z Dehua, we Francji znanej jako blanc de Chine. Objawia się to zwłaszcza w gałązkach wiśni w reliefie, widocznych na filiżankach ze spodkami.