Pod koniec września 1939 roku dołączyła do konspiracyjnej organizacji „Ojczyzna”, którą współtworzyli m.in. Kirył Sosnowski i Witold Grott (przyjaciel jej brata Przemysława). Zaprzysiężona została przez Kiryła Sosnowskiego. Została łączniczką ks. Józefa Prądzyńskiego. Przekazywała mu wiadomości dotyczących spraw opieki społecznej. Jeździła również po Wielkopolsce zbierając informację i dokumentując zbrodnie hitlerowskie i ich skutkach, zwłaszcza o rozstrzeliwaniach mających miejsce w październiku 1939 roku. Zebrane świadectwa były przekazywane przez pierwszą kurierkę „Ojczyzny” – Hannę Świeżawską, Rządowi na Emigracji w Paryżu.

Na kurierskim szlaku Na przełomie końca roku 1939 i początku 1940 roku, zgłosiła się jako łączniczka pomiędzy okupowaną Polską a Rządem na Emigracji, by przez Warszawę do Francji. Celem kurierskiej misji przekazania raportu o kondycji Polaków na terenach wcielonych do III Rzeszy. Dla bezpieczeństwa na wypadek złapania przez armię niemiecką, nauczyła się całego raportu na pamięć. Początkowy plan zakładał przedostanie się przez góry do Budapesztu. Proponowano jej przewodnika, lecz odmówiła licząc na swojego przyjaciela - słowackiego przewodnika, będącego właścicielem schroniska w Dolinie Kieżmarskiej po drugiej stronie granicy Tatr. Udała się do Zakopanego.