Boris Iwanowicz Akazionok (, ur. we wsi Bolszaja Budnica w powiecie wieliżskim w guberni witebskiej (obecnie w rejonie newelskim w obwodzie pskowskim, zm. 23 marca 1996 w Petersburgu) – radziecki marynarz, Bohater Związku Radzieckiego (1942).

Życiorys Po ukończeniu czterech klas szkoły pracował jako walcownik gumy i brygadzista w fabryce opon w Leningradzie, później jako pracownik w artelu politechniki, od 1935 służył w radzieckiej marynarce jako żołnierz Floty BałtyckiejBiogram na stronie warheroes.ru (ros.) [dostęp 2025-10-23]. W 1938 został zwolniony do rezerwy, pracował jako tokarz metalu w kirowskiej fabryce, a od 1939 jako marynarz floty handlowej. Jako sternik statku do przewozu drewna „Stary Bolszewik” Murmańskiego Towarzystwa Żeglugowego i marynarz I klasy od 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami. 28 maja 1942 statek, na którym pracował, wioząc w ramach konwoju PQ-16 sprzęt wojskowy, amunicję, paliwo i prowiant, płynąc z Reykjavíku do Murmańska, został zaatakowany przez samoloty i okręty podwodne wroga. Dzięki jego zręcznym manewrom statek zdołał trzykrotnie uniknąć torped. Gdy na statku wybuchł pożar od eksplozji, Akazionok jako jeden z pierwszych rzucił się do ładowni, gdzie znajdowały się zapalniki bomb lotniczych, i wraz z innymi marynarzami przetransportował ładunek w mniej niebezpieczne miejsce.