Rasztrakutowie – dynastia rządząca południowymi Indiami od VIII do X wieku n.e.
Historia Początkowo posłuszni innej indyjskiej dynastii, Ćalukja, Rasztrakutowie (Rasztrakuta znaczy w języku kannada "głowa regionu"), rządzący regionem na północy Dekanu, zdobyli władzę w wyniku wojny domowej pod dowództwem Dantidurgi i Kriszny I w 757 r., by stworzyć i skonsolidować własne imperium z licznymi satelickimi królestwami. W czasach ich następców zaś, takich jak Dhruwa i Gowinda III, dynastia brała udział w zwycięskich rajdach na północno-indyjskie miasto Kannauj przeciw tamtejszym imperiom Pala i Pratihara, między innymi w celu zbierania wody z świętej rzeki Ganges, oraz o podporządkowanie Tamil Nadu w walkach z dynastiami Pallawa, Pandja i Ćola za Kryszny III w połowie X wieku. Rasztrakutowie znani byli też ze sponsorowania działalności dźinistów w teologii, matematyce i sztuce. Należały do nich dzieła w sanskrycie oraz rodzimym języku dynastii kannada, który po raz pierwszy trafił na dwory królewskie Karnataki. Do postaci tworzących w czasach imperium wlicza się wiele wybitnych postaci włącznie z matematykiem Mahiwiraczarją, filozofami Akalanka, Dźinaseną i literatą-władcą imperium Amoghwarszą I, nazywanym Asioką południa Indii. Jednocześnie tolerowano jednak, a nawet sponsorowano działalność hinduistów i buddystów.