Podgatunki Wyróżnia się dwa podgatunki Pharomachrus mocinno: Pharomachrus mocinno mocinno de la Llave, 1832 – kwezal herbowy – południowy Meksyk do północnej Nikaragui Pharomachrus mocinno costaricensis Cabanis, 1869 – kwezal kostarykański – Kostaryka do zachodniej Panamy Osobniki podgatunku nominatywnego są większe i cięższe, a samce mają dłuższe i szersze pióra pokryw nadogonowych. Solórzano i Oyama (2010) zaproponowali uznanie ich za osobne gatunki.
Znaczenie w kulturze Kwezal odgrywał ważną rolę w mitologii prekolumbijskiej (Azteków i Majów), gdzie był uważany za posłańca bogów. Nazwa ptaka pochodzi z języka nahuatl używanego przez Azteków. Majowie zabicie ptaka karali śmiercią, zaś sami po złapaniu i wyrwaniu ozdobnych i cenionych piór wypuszczali ptaka na wolność. Konkwistadorzy znieśli zakaz zabijania kwezali i przez kolejne 400 lat przebywania w obrębie jego zasięgu ograniczyli występowanie gatunku do wysoko położonych górskich lasów.
Dziś jego wizerunek znajduje się na fladze i w godle Gwatemali, nazwę „kwezal” nosi również miasto w tym kraju i jego waluta.
Zobacz też Quetzalcoatl quetzal Order Quetzala
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Trogony Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1832 roku