W 1970 po obronie rozprawy Dynamika przemieszczania i zanikania DDT i HCH w glebach (promotor: Jerzy Piasecki) otrzymał stopień doktora nauk rolniczych i awansował na stanowisko adiunkta. W 1980 na podstawie monografii Charakterystyka dynamiki zanikania chlorfenwinfosu i propoksuru pod wpływem czynników fizykochemicznych w układach modelowych uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk rolniczych i został docentem (1982-1988). Tytuł profesora nauk rolniczych otrzymał 22 października 199650 lat Akademii Rolniczej w Szczecinie. Praca pod redakcją Lecha Pałasza. Szczecin, Akademia Rolnicza w Szczecinie 2004, s.162, 165. ISBN 83-7317-125-8 (dostęp 26.10.2025). W latach 1975–1981 był kierownikiem uczelnianego laboratorium spektroskopii. Pełnił funkcję wicedyrektora Instytutu Chemii i Przechowalnictwa (1976–1981), kierownika Zakład Chemii Stosowanej i Technicznej (1980–1996), prodziekana Wydziału Rolniczego (1988–1990), kierownika Katedry Chemii Ogólnej, a później Katedry Chemii Ogólnej i Ekologicznej (od 1996 do emerytury). W latach 1986-1990 pracował także (na drugim etacie) jako kierownik Katedry Techniki i Chemii Uniwersytetu Szczecińskiego. Był ponadto biegłym z zakresu sporządzania ocen oddziaływania na środowisko. Na emeryturę przeszedł 1 października 2009Pracownicy Wydziału, którzy odeszli na emeryturę w latach 2005–2009.