mały|Obraz przedstawiający wyobrażenie Namejsa, znajdujący się na zamku w Rydze Namejs – książę Semigalii w drugiej połowie XIII wieku. Bohater narodowy Łotwy.

Życiorys Pierwsza wzmianka o Namejsie pochodzi z 1272 roku, z traktatu pokojowego wodzów zemgalskich z inflancką gałęzią Zakonu Krzyżackiego i arcybiskupem Rygi. W Inflanckiej Kronice Rymowanej określany jest mianem króla. Wykorzystując klęskę zakonu inflanckiego pod Aizkraukle (Ascheraden) objął dowództwo nad trwającym w latach 1279-1281 powstaniem Zemgalów. Udało mu się odzyskać zamek Tērvete, niemal wszystkie terytoria południowej Łotwy, a nawet zagrozić Rydze.

Uznał zwierzchnictwo Trojdena nad Wielkim Księstwem Litewskim, dzięki czemu uzyskał pomoc władcy w powstaniu. Uważa się, że pomagał Trojdenowi w zajęciu Jersiki i w 1281 roku poprowadził antykrzyżacką wyprawę do Sambii. Po stłumieniu powstania Zemgalów (w 1286 roku utracili oni Tērvete, zaś w 1289 Sidrabene), które zakończyło podbój Liwonii przez zakon inflancki, miał przenieść się na Litwie.