thumb|Popiersie Apolla z serii Cztery pory roku wykonanej w warsztacie Nicolasa Fouquaya, ok. 1730-40. Muzeum Wiktorii i Alberta W 1698 po 50 latach wygasł monopol Poteratów i powstały inne warsztaty, zaś miejscowa ceramika stała się bardziej różnorodna pod względem formy i koloru. Tak samo jak inni francuscy wytwórcy ceramiki producenci z Rouen bardzo skorzystali na edykcie Ludwika XIV z 1709, nakazującym przetopienie srebrnych naczyń w królewskiej mennicy. Trzeba było je zastąpić ceramiką i to wtedy naczynia fajansowe weszły do użytku na dworze. Okres pomiędzy 1720 a 1740 był apogeum przemysłu ceramicznego w Rouen, o czym świadczą takie dzieła jak popiersia czterech pór roku (1725-40) Nicolasa Fouquay czy globusy ziemski i niebiański Pierre'a Chapelle (1725, ). W tym czasie inspirowano się również chińską porcelaną , dekorowaną jasnymi kolorami. Ta polichromowana ceramika jest szczególnie kojarzona z wyrobami Jean-Baptiste’a Guillibauda (zm. 1739).
thumb|Żardiniera wykonana w warsztacie Jacques'a Nicolasa Levavasseur, 1770. Metropolitan Museum of Art Około 1740 zaadaptowano styl rokokowy, w związku z czym pojawiły się scenki figuralne i tzw. motyw â la corne (z rogiem obfitości). Ok.