Na rozwój jego wrażliwości artystycznej miała mieć wpływ kultura hipisowska, pirackie stacje radiowe oraz undergroundowe komiksy, takie jak Zap Comix Roberta Crumba. W 1969 rozpoczął naukę w szkole artystycznej, gdzie studiował projektowanie graficzne i historię sztuki. Spędził tam pięć lat, choć – jak sam twierdził – o tworzeniu komiksów musiał uczyć się samodzielnie. W tym czasie publikował własne fanziny i współpracował z brytyjskimi magazynami undergroundowymi, m.in. „Friendz”, „International Times” i „OZ”. W 1971 otrzymał pierwsze płatne zlecenie – ilustrację dla magazynu „Time Out”, przedstawiającą muzyka Buddy’ego Guya.

Początki kariery W 1972 wziął udział w konwencie komiksowym, gdzie poznał m.in. Dave’a Gibbonsa. Po ukończeniu szkoły i okresie bezrobocia dołączył – za namową Gibbonsa – do agencji artystycznej. Jego profesjonalnym debiutem była praca nad komiksem Power Man (1975), opowiadającym o czarnoskórym superbohaterze z Nigerii. W tym czasie stworzył też parodię Mały Nemo w Krainie Snów Winsora McCaya pod tytułem Little Nympho in Slumberland.