Jest nieodzownym elementem codziennego rytuału porannego ortodoksyjnych hindusów.
W mandali dziesiątej pojawiają się zaczątki spekulacji filozoficznych, które kontynuowane są w brahmanach i upaniszadach. Szczególnie znany jest hymn 129 – Nasadija (od pierwszych słów hymnu: „nāsadāsīn no sadāsīt tadānīm” – niebyt nie istniał; por. Parmenides). Opisuje on monistyczną kosmogonię Rygwedy.
Język Rygweda została skomponowana w staroindoaryjskim języku wedyjskim. Mimo że są w niej ślady niearyjskich wpływów językowych, w odróżnieniu od późniejszego sanskrytu jest zasadniczo jednolita językowo.
Pierwszym szerzej znanym komentatorem Rygwedy był Jaska (prawdopodobnie z VII–VI wieku p.n.e.), lecz wymienia on kilkunastu poprzedników. Najsłynniejszy komentarz to tekst Sajany z XIV wieku n.e.
Pierwsze informacje o Rygwedzie nauka zawdzięcza pracom Colebrooke’a (1805), pierwszym poważnym badaczem był Rudolf von Roth (1821–1895).
Zobacz też Wedy
Przypisy
Linki zewnętrzne
Rygweda w tłumaczeniu Barbary Mikołajewskiej
Kategoria:Wedy Kategoria:Obiekty z listy Pamięć Świata