otrzymały kilka gróźb śmierci wobec siebie, jak i Barrery i Cicero. W stanie Jukatan zniesiono również prawa wyborcze dla kobiet. Z pomocą prezydenta Meksyku Plutarca Elíasa Callesy uciekła z półwyspu i ponownie zamieszkała w Meksyku.
Z powodzeniem wystartowała w wyborach uzupełniających w 1925 roku, w których została wybrana do Izby Deputowanych, zdobywając 4576 głosów więcej od swojego przeciwnika. Została pierwszą kobietą wybraną w wyborach do Kongresu Meksyku. Z powodu braku przyznania biernego i czynnego prawa wyborczego kobietom na terenie całego kraju, uznał jej wybór za niezgodny z prawem.
Pozostała działalność W 1912 roku założyła organizację skupiającą wiejskie kobiety. Organizacja skupiała się na zapewnieniu kobietom będącym głowami gospodarstw domowych takich samych praw jak mężczyznom w zakresie podziału gruntów. Rok później stała się ona jedną z największych organizacji w regionie. Współzałożyła Ligas de Resistencia Feministas. W 1919 roku, w trakcie rządów Venustiana Carranzy Garziego, przeprowadziła się do Meksyku, stolicy kraju, gdzie założyła Liga Rita Cetina Gutiérrez. Organizacja miała na celu wspieranie walki o uzyskanie dla kobiet biernego oraz czynnego prawa wyborczego.