Pogrzeb i ekshumacja Po zakończeniu egzekucji Niemcy nakazali mieszkańcom pochowanie zwłok do godziny 18:00, zapowiadając, że wrócą i sprawdzą, czy polecenie zostało wykonane. Jako wyjaśnienie mordu podali, że rozstrzelani zostali sami komuniści. Pod karą śmierci zakazano składania kwiatów i palenia świec. Grób miał być zrównany z ziemią. Stanisław Mindler został wyznaczony do nadzorowania pochówku. Ciała zakopano w ogrodzie Kumelów przy wale wiślanym. Wśród zmarłych odnaleziono dwie osoby żywe. Rannego w głowę Jana Hajdugę oraz Władysława Trynkę. Władysław Trynka zmarł wskutek odniesionych ran. Janowi Hajdudze udało się przedostać do domu, gdzie otrzymał pomoc. Musiał się jednak ukrywać, ponieważ poszukiwał go niemiecki patrol.
8 lutego 1945 roku, na podstawie zezwolenia Zarządu Miejskiego, dokonano komisyjnej ekshumacji. Zidentyfikowano 72 osoby. Wśród nich byli członkowie rodzin Czinczaruków, Koprowskich, Trynków, Schindlerów, Nalepów, Łachetów, Solarzów, Wątorskich, Podkanowiczów, Warmusów oraz pracownicy zakładów „Bologna”, „Zieleniewski”, „Semperit” i „Hamerski”.
Siedem osób – sześciu mężczyzn i jedna kobieta – pozostało niezidentyfikowanych.