Walwy brzuszne i grzbietowe gonapofizów z długimi wyrostkami, z kolei walwy zewnętrzne zredukowane do niewielkiego wzgórka z długimi szczecinami na walwach grzbietowych.
Biologia i występowanie Owad ten jest higrofilny i w przeciwieństwie do wielu innych psotników, jest to gatunek naziemny; występuje głównie w ściółce leśnej, pod kamieniami i na butwiejącym drewnie, a także na wejściach do jaskiń. Żywi się prawdopodobnie glonami, porostami czy grzybami pleśniowymi. Jego aktywność przypada głównie na miesiące letnie, samice bywają obserwowane do października, zimują jaja. Głównym sposobem rozmnażania u B. lucifuga jest partenogeneza w związku z czym samce obserwowane są bardzo rzadko.
Gatunek ten występuje w większości państw europejskich, w tym na Azorach i Maderze. Odnotowano go również w Gruzji i Maroku. W Polsce najprawdopodobniej pospolity; w 2025 roku ukazała się publikacja dokumentująca 28 nowych stanowisk B. lucifuga na terenie kraju. Wcześniej znane były jedynie dwa: ze Śląska i Pojezierza Mazurskiego
Przypisy
Kategoria:Epipsocidae Kategoria:Psotniki Europy Kategoria:Psotniki Azji Kategoria:Psotniki Afryki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1842 roku