Część krytyków odrzuca celowe unikanie politycznej dosłowności. Woleliby, by film mocniej zadeklarował się wobec ideologicznych sporów bieżącej amerykańskiej polityki. Ross McIndoe ze Slant pisze, że film „naciąga wiarygodność”: „To jawnie polityczny film, który waha się, by wyrazić własne polityczne poglądy”. Jednocześnie recenzent chwali aktorstwo, nazywając kreację Madeline Brewer „zachwycająco kąśliwą”, a występ Dylana O’Briena „wywołującym gęsią skórkę portretem, mającym zbyt wiele realnych odpowiedników”.
Recenzja IndieWire również docenia aktorstwo, ale krytykuje odmowę przyjęcia wyraźniejszej pozycji politycznej, uznając dystopijną abstrakcję za niepełną, jeśli nie wymijającą: „Choć thriller jest zwarty i dobrze zagrany, jego opowieść o korporacyjnym autorytaryzmie jest zbyt uproszczona, by oddać emocjonalną prawdę obserwowania nadciągającego totalitaryzmu”.
Pavel Snapkou z Showbiz by PS był bardziej krytyczny, pisząc, że film „próbuje być o wszystkim naraz” i brakuje mu jasnego stanowiska wobec tematów politycznych. Uznał go za