W latach 1958–1959 świątynia otrzymała kamienną podmurówkę, nowe podwaliny oraz zewnętrzne oszalowanie, a także zostały naprostowane chylące się ściany. Generalny remont budowli został podjęty od 1993 roku, podczas duszpasterzowania księdza Jana Kaźmierczaka. Został wykonany nowy fundament z kamienia ciosanego, została usunięta XIX-wieczna wieżyczka a także został przywrócony oryginalny wygląd elewacji frontowej świątyni, rozebrany został strop kolebkowy. W następnych latach wymienione zostało oszalowanie wewnątrz kościoła, zostały wstawione nowe okna i podłoga. W 2018 roku została przeprowadzona konserwacja i renowacja ołtarza głównego.
Ołtarz główny pochodzi z XVIII wieku, w następnych latach był uzupełniany. W polu głównym znajduje się późnogotycka rzeźba z XV wieku Matki Bożej z Dzieciątkiem, w polu drugiej kondygnacji jest umieszczony obraz świętego Józefa z Dzieciątkiem w stylu barokowym z XVII i XVIII wieku, dawniej nad nim usytuowany był jeszcze XVIII-wieczny obraz świętego Andrzeja Apostoła. Tabernakulum w stylu rokokowym pochodzi z XVIII wieku. W lewej nawie znajduje się ołtarz świętego Leonarda z późnogotycką rzeźbą świętego patrona kościoła, datowaną na XVI stulecie. Nad nią jest usytuowany obraz Misericordia Dei z XVIII stulecia.