Główny korpus reprezentuje architekturę barokową z elementami włoskiego klasycyzmu. Fasada południowa ma szesnaście osi okiennych z ramami ze sztuku i zawiera słonecznicę (meridianę) z alegoryczną postacią Śmierci ze siewką.
Skrzydło północne z XX wieku ma portal z bossowanymi postumentami i żelazną kratą wjazdową. Połączenie starej i nowej części tworzy most z rzeźbami, tworzący dziedziniec.
Ogrody
Park otaczający rezydencję ma wyraźny podział na ogród włoski i angielski.
Ogród włoski (parterre all'italiana) to formalny ogród z geometrycznymi i symetrycznymi wzorami, zaprojektowany w latach 1910–1920. Jest rzadkim przykładem włoskiego parterru w Szwajcarii, choć pochodzi z XX wieku, a nie renesansu. Ogród jest ozdobiony statuami i wazonami, żywopłotami z bukszu zwyczajnego, palmami, fontannami i dekoracjami ze sztucznego marmuru. Projekt traktuje ogród jako naturalną kontynuację fasady willi.
Klatka schodów ma formę rombu i prowadzi do dużego trawnika.
Ogród angielski jest mniej formalny, z kaplicą i ossuarium pośród cedrów, buków i dębów, przy strumieniu. Wejście zdobi kuty żelazny portal.
Kaplica San Giuseppe
Kaplica pw. Świętego Józefa z Nazaretu (San Giuseppe) jest przed wejściem do willi.