Po rozpoczęciu pracy w CSIRO studiował zaocznie technologię żywności na Uniwersytecie Nowej Południowej Walii. Uzyskał doktorat w trybie stacjonarnym na Uniwersytecie Kalifornijskim za pracę nad taksonomią drożdży. Później w ramach rocznego stażu podoktorskiego badał taksonomię Penicillium i występowanie mykotoksyn. Po zakończeniu stażu powrócił do pracy w CSIRO.
W czasie stażu podoktorskiego założył kulturę grzybów FRR, obecnie znaczącą kolekcję specjalizującą się w grzybach o znaczeniu dla zastosowań spożywczych i przemysłowych. W 1980 r. wyniki badań tych kultur opisał w książce „The Genus Penicillium and its teleomorphic States Eupenicillium and Talaromyces”, dokonując ostatniej kompletnej taksonomii rodzajów Penicillium i Talaromyces. Wraz ze swoją wieloletnią koleżanką, dr Ailsą Hocking, która dołączyła do niego w CSIRO, napisali książkę „Fungi and Food Spoilage”. Książka ta (w 2025 r. ma już trzecie wydani) stała się najważniejszym podręcznikiem z zakresu mykologii żywności, używanym na całym świecie. W latach 70. i 90. XX wieku dr Pitt i dr Hocking prowadzili pionierskie prace nad metodami izolacji i identyfikacji grzybów przenoszonych przez żywność oraz nad ich fizjologią i ekologią, ze szczególnym uwzględnieniem gatunków zdolnych do wzrostu przy obniżonej aktywności wody, tj.