Budowla jest orientowana, jednonawowa, halowa. Kościół jest murowany z cegły w układzie mieszanym z przewagą wedyjskiego i gotyckiego układu muru, z użyciem cegły zendrówki. Na kalenicy usytuowana jest blaszana wieżyczkę na sygnaturkę. Do 2002 roku w świątyni umieszczona była polichromia z 1967 roku autorstwa Henryka Domurata z Poznania. Polichromia zawierała elementy groteski i plecionki z nielicznymi przedstawieniami figuralnymi. Ołtarz główny, ołtarze boczne, ambona i chrzcielnica powstały w 2 połowie XIX wieku. Ołtarz główny w stylu neobarokowym jest architektoniczny, dwukondygnacyjny i trzyosiowy. Polichromowany jest na biało z elementami złocenia w partiach dekoracyjnych i ram obrazów. W aediculi w prostokątnej płycinie zamkniętej niepełnym łukiem jest umieszczony obraz Świętego Floriana. W polu głównym jest usytuowany obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem w typie Matki Bożej Śnieżnej, umieszczony w sukience z blachy srebrnej, powstały zapewne pod koniec XVII stulecia. Na zasuwie tego obrazu znajduje się namalowany olejno na płótnie obraz Świętego Józefa z Dzieciątkiem, w prawym dolnym rogu sygnowany nazwiskiem: Franciszek Mielnicki 1872. Ołtarze boczne pochodzą z 1874 roku i są ozdobione obrazami poświęconymi świętemu Stanisławowi Kostce i świętej Annie namalowanymi w 1911 roku.