Egzemplarze niespełniające norm określa się jako destrukty mennicze. W zależności od przyczyny ich powstania wyróżnia się destrukty stempla, krążka menniczego oraz procesu biciaJerzy Chałupski, Specjalizowany katalog monet polskich XX i XXI w. część trzecia Rzeczpospolita Polska 1945–1952 Polska Rzeczpospolita Ludowa 1952–1989, 2010.. Uszkodzenia powstałe w trakcie obiegu lub w wyniku intencjonalnych działańCelowe niszczenie monet okolicznościowych (a także obiegowych i kolekcjonerskich) polega na mechanicznym lub chemicznym uszkadzaniu egzemplarzy w taki sposób, aby sprawiały wrażenie tzw. destruktów menniczych — monet powstałych w wyniku błędu produkcyjnego. Działania te mają na celu wprowadzenie do obrotu numizmatycznego przedmiotów, które mogą być sprzedawane po cenach wielokrotnie wyższych od wartości nominalnej lub kolekcjonerskiej.
Sprzedaż monet przedstawianych jako rzekome destrukty jest uznawana za działanie wprowadzające w błąd i może stanowić podstawę do odpowiedzialności cywilnej lub karnej (np. Art. 286. KK, Art. 546(1) KC), w zależności od obowiązujących przepisów. W środowisku numizmatycznym praktyka ta jest jednoznacznie potępiana, a eksperci zalecają ostrożność przy zakupie monet oferowanych jako destrukty, zwłaszcza na popularnych platformach handlowych.