Szlomo Nachum Perła (ur. 3 grudnia 1911 w Brzezinach koło ŁodziDominik Flisiak – Próba biografii politycznej Szlomo Nachuma Perły. Działalność syjonistów-rewizjonistów w pierwszych latach powojennej Polski w Polish-Jewish Studies (2022) s. 212–226, zm. ?) – polski działacz syjonizmu rewizjonistycznego pochodzenia żydowskiego, jeden z liderów konspiracyjnego ruchu prawicy syjonistycznej w Polsce Ludowej.
Życiorys Był synem Mojżesza i Hawy. Miał młodszego brata, Elizera. Jego ojciec był z zawodu nauczycielem przedmiotów judaistycznych.
Wychował się w Łodzi, gdzie jego rodzina przeprowadziła się w 1912. Do gimnazjum uczęszczał w Warszawie, a w latach 1932–1936 studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim. W połowie lat 20. XX wieku wstąpił do młodzieżowej organizacji syjonistyczno-rewizjonistycznej Masada, a po 1930 został członkiem Betaru. W ramach organizacji pełnił funkcję kierownika Wydziału Kulturalnego, a następnie zastępcy komendanta gniazda Joela Krelmana. Współtworzył dzielnicowe gniazda Betaru na warszawskim Muranowie, Pradze i Mokotowie.
Od 1935 do drugiej połowy 1937 był współpracownikiem „Trybuny Akademickiej. Niezależnego organu młodej żydowskiej inteligencji”.