Klasztor w Reichenbach (niem. Kloster Reichenbach lub Kloster Reichenbach am Regen) – dawne opactwo zakonu benedyktynów, a następnie klasztor bonifratrów, znajdujący się w bawarskiej gminie Reichenbach.
Historia Klasztor założył w 1118 roku margrabia wraz z matką Luitgard. Zakonników sprowadzono z . W 1135 roku biskup Ratyzbony konsekrował kościół klasztorny. Kompleks spłonął w 1181 roku i został szybko odbudowany. W 1330 roku zakonnicy z Reichenbach zasiedlili klasztor Ettal. Na początku XV wieku romański kościół przebudowano w stylu gotyckim oraz wzniesiono fortyfikacje, które uchroniły opactwo przed najazdami husytów w latach 1428 i 1433.
Klasztor został rozwiązany w 1563 roku, po wprowadzeniu reformacji w Górnym Palatynacie. Około 1570 roku kalwińscy ikonoklaści zniszczyli wyposażenie kościoła klasztornego. W 1669 roku placówkę reaktywowali mnisi z klasztoru św. Emmerama w Ratyzbonie. Za kadencji opata Bonaventury Oberhubera (1698–1735) przebudowano zabudowania klasztorne, a w 1742 roku rozpoczęto rokokową przebudowę świątyni. Około 1750 roku wykonał ołtarz główny poświęcony Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny.