Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 3 pap Leg. w Zamościu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 355. lokatą w korpusie oficerów artylerii. 12 kwietnia 1927 prezydent RP nadał mu stopień majora z dniem 1 stycznia 1927 i 65. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W kwietniu 1928 został wyznaczony na stanowisko dowódcy III dywizjonu. W listopadzie 1928 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza, a w marcu 1930 przesunięty na stanowisko dowódcy dywizjonu. W styczniu 1931 został przeniesiony do 11 pułku artylerii polowej w Stanisławowie na stanowisko dowódcy I dywizjonu, detaszowanego w Kołomyi. Po 1934 został przeniesiony w stan spoczynku. Na emeryturze mieszkał we Lwowie.
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych trzykrotnie Złoty Krzyż Zasługi 25 października 1937 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia „z powodu braku pracy niepodległościowej”. austro-węgierskie Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej Krzyż Wojskowy Karola
Uwagi
Przypisy
Bibliografia