Gruntowna przebudowa kościoła, przeprowadzona w latach 1795–1796 przez Henrika Wermelina, doprowadziła świątynię do obecnego wyglądu. Zachowano wieżę zachodnią, a także południowy bok, południowo-wschodni narożnik i część szczytu wschodniego. Pozostałe części kościoła ze sklepieniami oraz wieżę wschodnią rozebrano. Do pozostawionej wieży zachodniej dobudowano nawę z prosto zakończonym prezbiterium w typie kościoła halowego, z wysokimi oknami i drewnianymi sklepieniami kolebkowymi, zgodnie z ówczesną modą. W 1855 roku rozebrano południową zakrystię i dostawiono obecną dobudówkę po stronie północnej kościoła.
W 1938 roku przeprowadzono gruntowny remont pod kierownictwem Paula Boberga i Svena Wahlgrena. W latach 1968–1970 miała miejsce kolejna renowacja pod nadzorem Svena Wahlgrena i Gösty Gerdsiö. Wnętrze mały|lewo|Wnętrze kościoła Spośród elementów wyposażenia wnętrza kościoła na uwagę zasługują: