Franciszek Ludwik Szechiński (ur. 24 sierpnia 1889 we Lwowie, zm. 21 września 1959 w Krakowie) – pułkownik artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 24 sierpnia 1889 we Lwowie, w rodzinie Wawrzyńca i Antoniny z Widajewiczów. Był młodszych bratem Mariana Adama (1885–1951).
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej Armii. Jego oddziałem macierzystym był dywizjon ciężkich haubic nr 11, a następnie pułk ciężkiej artylerii polowej nr 30. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 września 1915 w artylerii polowej i górskiej.
1 marca 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznika ze starszeństwem z 1 września 1915, zaliczony do 1 Rezerwy armii, powołany do służby czynnej na czas wojny i przydzielony z dniem 8 listopada 1918 do 2 pułku artylerii ciężkiej w KrakowieDz. Rozk. Wojsk. Nr 27 z 11 marca 1919, poz. 867.Dz. Rozk. Wojsk. Nr 29 z 15 marca 1919, poz. 929.. 9 września 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej.