Klasztor Schöntal (niem. Kloster Schöntal) – dawne opactwo cystersów znajdujące się w niemieckiej gminie Schöntal. Założone w XII wieku, przebudowane na przełomie XVII i XVIII wieku w stylu barokowym, zlikwidowane w roku 1802.
Historia Klasztor został założony przez mnichów z opactwa Maulbronn, pierwsza wzmianka o nim pochodzi z 1157 roku, w którym to Fryderyk I Barbarossa potwierdził powstanie opactwa. Założycielem placówki był Wolfram von Bebenburg, którego pochowano tu przed 1163 rokiem. Między rokiem 1310 a 1320 przy bramie wzniesiono kaplicę dla wiernych świeckich, która od 27 marca 1977 służy jako kościół ewangelicki. W 1418 roku klasztor uzyskał status opactwa cesarskiego, a w 1439 opat Schöntalu uzyskał prawo do noszenia insygniów biskupich. W 1495 roku klasztor przeszedł pod opiekę arcybiskupów Moguncji.
Opactwo było wielokrotnie plądrowane podczas wojny chłopskiej. W okresie wojny trzydziestoletniej mnisi opuścili klasztor, do którego wrócili w 1634 roku, po przegranej Szwdów w I bitwie pod Nördlingen. Na przełomie XVII i XVIII wieku, na zlecenie opata Benedikta Knittela, kompleks przebudowano w stylu barokowym wg projektu Leonharda Dientzenhofera.