Starsze okazy, oraz owocniki po uszkodzeniu, czernieją, ale nieznacznie. Blaszki Szerokie, różowo-żółte, wykrojone lub wolne i dość gęstoe. Trzon O średnicy od 5 do 10 mm i wysokości od 2 do 7 cm, spłaszczony, na powierzchni żółty, powoli czerniejący z wiekiem lub po przecięciu, pokryty włóknistymi, podłużnymi prążkami. Cechy mikroskopowe Podstawki maczugowato-brzuchate, jedno lub dwuzarodnikowe bez sprzążek u podstawy, 23,6–44,9 × 7,7–12,2 μm. Zarodniki elipsoidalne do prawie kulistych, niektóre lekko zwężone, z wyrostkiem wnęki, szkliste z dużą centralną gutulą (8,8–)10,2–10,9(–12,2) x (6,2–)7,1–7,6(–8,5) μm, Qe = 1,4. Skórka kapelusza zbudowana z równoległych, septowanych strzępek. W żadnej części grzyba nie zaobserwowano sprzążek.

Występowanie i siedlisko Występuje w Europie, Ameryce Północnej, Australii i na Nowej Zelandii. Podano jego stanowiska także w Polsce (Karasiński i inni w 2015, Gierczyński i Gryc w 2024).

Grzyb naziemny. Występuje w niskich trawach na piaszczystym podłożu, najczęściej w nadmorskich obszarach wydmowych. Od dawna uważano, że wilgotnice rozwijają się na martwych korzeniach traw i innych roślin trawiastych, ale obecnie uważa się, że istnieje jakiś rodzaj współżycia między wilgotnicami a mchami.

Przypisy

Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Wodnichowate