Z dzielnicy Ochota został wraz z rodzicami wywieziony w czasie powstania warszawskiego na przymusowe roboty do Berlina, gdzie przeżył najcięższe bombardowania alianckie, które zburzyły jego obozowy barak.
W maju 1945 powrócił do Warszawy, po czym rozpoczął naukę w gimnazjum. Jednocześnie wznowił działalność harcerską w kadrze żeglarskiej ZHP, a później w 39. żeglarskiej Warszawskiej Drużynie Harcerskiej. Uczestniczył w żeglarskich obozach i spływach. W roku 1948 zdał maturę w Gimnazjum im. Hugona Kołłątaja w Warszawie, przeszedł kurs pracy morskiej Państwowego Centrum Wychowania Morskiego i zdał egzaminy na Wydział Nawigacyjny Państwowej Szkoły Morskiej w Szczecinie. W roku 1950 ukończył szczecińską PSM. Nie uzyskał prawa pływania z powodu rzekomych powiązań, jako „wtyczki” w PSM, z Andre Simonem Gustavem Robineau oskarżonym o szpiegowską działalność na szkodę Polski i sądzonym wraz z innymi Polakami i Francuzami w lutym 1950 przed Wojskowym Sądem Rejonowym w Szczecinie.