Michał Jachnis (ur. 28 stycznia 1901 w Warszawie, zm. 6 października 1973 w Warszawie) – polski dyplomata, działacz społeczny, uczestnik konspiracji podczas II wojny światowej.
Ukończył Państwowe Gimnazjum im. Tadeusza Czackiego w Warszawie (matura 1920)Smolana, Urzędnicy służby zagranicznej RP 1918–1945. Przewodnik biograficzny, t. III, Warszawa 2023, s. 71.. W latach 1920–1922 odbył służbę wojskową, a następnie rozpoczął studia na Wydziale Elektrotechnicznym Politechniki Warszawskiej, które przerwał. Kontynuował naukę w Szkole Nauk Politycznych w Warszawie, dyplom uzyskał w 1926 po pracy magisterskiej pt. „Obywatelstwo i opcja w traktatach powojennych”Smolana, t. III, s. 71.. Podczas studiów działał w Bratniej Pomocy Słuchaczy SNP.
W latach 1922–1932 pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, początkowo jako urzędnik kontraktowy, następnie sekretarz służby stałej, m.in. II sekretarz konsularny w Kijowie, zastępca kierownika w Koszycach oraz sekretarz konsularny i zastępca szefa placówki w Dyneburgu. Z MSZ został odwołany 1 kwietnia 1932 i po pół roku zwolniony ze służby.
Po odejściu ze służby zagranicznej przeniósł się do Płocka, gdzie od 1 kwietnia 1933 działał społecznie i zawodowo, m.in. publikując przewodnik po PłockuSmolana, t. III, s.