3 listopada 1918 w Żurawicy wstąpił do Wojska Polskiego. 18 marca 1919 jako podoficer byłych Legionów Polskich służący w 1 pułku artylerii polowej Legionów został mianowany z dniem 1 marca 1919 podporucznikiem artyleriiDz. Rozk. Wojsk. Nr 36 z 1 kwietnia 1919, poz. 1148.. 17 września 1919 został przeniesiony do Szkoły Podoficerskiej w PrzemyśluDz. Rozk. Wojsk. Nr 92 z 14 października 1919, poz. 3430.. W 1920 dowodził baterią wałową na linii Warszawa-Radzymin. 1 czerwca 1921 był odkomenderowany z 1 pułku artylerii polowej Legionów na stały kurs artylerii w Toruniu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 344. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W latach 1923–1925 służył w 2 pułku artylerii górskiej w Przemyślu, a po jego rozformowaniu został przeniesiony do 10 pułku artylerii ciężkiej w tym samym garnizonie. 12 kwietnia 1927 prezydent RP nadał mu stopień majora z dniem 1 stycznia 1927 i 57. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W listopadzie 1927 został przeniesiony z 10 pac do kadry oficerów artylerii z równoczesnym przydziałem do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu na stanowisko referenta. W lipcu 1929 został przeniesiony do 13 pułku artylerii polowej w Równem na stanowisko dowódcy III dywizjonu detaszowanego w Łucku.