W 1942 przedostał się do Portugalii, a następnie Wielkiej Brytanii, gdzie został ochotnikiem w emigracyjnej armii, a następnie doradcą w ministerstwie spraw zagranicznych na uchodźstwie i szefem gabinetu ministra spraw wewnętrznych .

W 1944 powrócił do Belgii. W latach 1946–1972 nieprzerwanie zasiadał w Izbie Reprezentantów, ponadto był oddelegowany do Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy (1949–1950) i Zgromadzenia EWWiS (poprzednika Parlamentu Europejskiego; 1954–1957). W administracji rządowej zajmował stanowiska ministra handlu zagranicznego (1957–1958, 1968–1973, od 1972 w randze sekretarza stanu), wiceministra spraw zagranicznych (1961–1965) i europejskich (1965–1966) oraz sekretarza stanu ds. portów (1973–1974). W pierwszej połowie 1964 podczas belgijskiej pezydencji jako minister handlu zagranicznego był przewodniczącym rady Wspólnot Europejskich. W 1968 i 1971 kandydował do parlamentu z ramienia (listy wyborczej flamandzkojęzycznych socjalistów z Brukseli). Od 1978 do 1986 kierował także stowarzyszeniem na rzecz języka niderlandzkiego Algemeen-Nederlands Verbond.

Przypisy