Życie prywatne Jego żona Czesława z Rozwadowskich Zaborowska również była płocką nauczycielką gimnazjalną. Od 10.08.1940 prowadziła tajne nauczanie w małych grupach uczniowskich. Brała też udział w konspiracyjnych pracach zespołu kobiet, kierowanego przez działaczkę podziemia Wandę Grabowską. Zespół ten zajmował się działalnością charytatywną, opieką nad więźniami, jeńcami. W roku 1943 zespół został zaprzysiężony w Wojskowej Służbie Kobiet AK pod komendą Sergiusza Wojno „Mirskiego” (1892-1944)Benedykt Sandomierski, Dzieje harcerstwa płockiego od 1912 roku, Płock 2012. .
Wincenty Zaborowski miał dwóch synów (Zbigniewa, inż. budownictwa w Biurze Projektów „Metroprojekt” i Macieja, pułkownika WP, wykładowcę na WAT) i dwie córki (Lidię i Iwonę Zaborowską-Baer). Jego pasją, poza literaturą klasyczną, była fotografia i prowadzenie ogrodu.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Absolwenci Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Lwowskiego Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Polscy nauczyciele języka łacińskiego Kategoria:Nauczyciele II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani z Płockiem Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego Płockiego Kategoria:Więźniowie KL Dachau Kategoria:Ofiary Intelligenzaktion Kategoria:Ofiary KL Mauthausen-Gusen Kategoria:Zmarli w 1940