W kolejnych latach świątynia została przebudowana: w 1890 roku powstała wieża – dzwonnica, w latach 1947-1949 został przeprowadzony kapitalny remont, polegający na przebudowie dawnego prezbiterium.
Budowla jest orientowana, drewniana, wzniesiona w konstrukcji zrębowej, oszalowana, z wieżą na planie kwadratu od strony zachodniej. W 1958 roku i 1978 roku dzięki staraniom księdza Ignacego Kryńskiego kościół wzbogacił się o polichromię; nowe malowidła powstały w 1997 roku. Ołtarz główny w stylu eklektycznym powstał w drugiej połowie XIX wieku i jest ozdobiony rzeźbami Świętych Apostołów Piotra i Pawła a także obrazami: Chrztu w Jordanie i Boga Ojca. Ołtarze boczne reprezentują style: regencji i rokoka i powstały około 1744 roku: pierwszy z nich nosi wezwanie świętego Antoniego Padewskiego i jest ozdobiony obrazem Ludomira Szadka (Szpadkowskiego) z 1887 roku, drugi z nich nosi wezwanie świętego Józefa z Dzieciątkiem i jest ozdobiony obrazem tego samego malarza z około 1887 roku. W kaplicy jest umieszczony ołtarz w stylu późnobarokowym z drugiej ćwierci XVIII stulecia i jest ozdobiony kopią obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej malarza Antoniego Karola Kolberga z 1889 roku.