Opracował nową formułę, mieszając polimery syntetyczne, co pozwoliło uzyskać substancję elastyczną i pozbawioną kleistości.
Pracując nad metodami ulepszania gumy i poszukiwaniem jej syntetycznego zamiennika, 11 grudnia 1935 roku stworzył materiał o nazwie Koroseal. Polimer ten, wytwarzany z soli, koksu i wapienia, mógł przyjmować dowolną konsystencjęCurrent Biography 1940, H.W. Wilson, strony 723-24. W trakcie badań stworzył ponad 5000 mieszanek kauczuku syntetycznego. Sukces osiągnął w 1940 roku, wprowadzając na rynek produkt Ameripol (skrót od AMERican POLymer)Current Biography 1940, H.W. Wilson, strona 724.
Podczas pracy w B.F. Goodrich współpracował z Harrym Linn Fisherem oraz Benjaminem S. Garveyem (obaj, podobnie jak Semon, zostali później uhonorowani Medalem Charlesa Goodyeara). Zatrudnił także Charlesa Sundy Schollenbergera. Łącznie Waldo Semon uzyskał 116 patentów.
W literaturze pojawia się informacja przypisująca Semonowi wynalezienie gumy do żucia. W rzeczywistości opracował on syntetyczną, niestrawną substancję kauczukową, która mogła pełnić taką funkcję i pozwalała na tworzenie dużych baniek. Produkt ten nie trafił jednak do sprzedaży i pozostał jedynie ciekawostką laboratoryjną.