Podczas wojen w XVI i XVII wieku kościół kilkakrotnie ulegał poważnym zniszczeniom. Każdorazowa jego odbudowa stanowiła dla wiernych ogromne wyzwanie. Ostatecznie w XVIII wieku kościół uznano za zniszczony i nienadający się do użytku. W związku z tym w 1802 roku rozpoczęto gruntowną przebudowę świątyni. Prace te zlecono Henrikowi Wermelinowi. Nowy kościół powstał zgodnie z ówczesnymi trendami. Była to świątynia halowa z dużymi oknami o półkolistych łukach, nakryta sklepieniem kolebkowym. W 1820 roku odbudowano średniowieczną wieżę zachodnią, która zachowała się do dziś. Wieżę tę wyposażono w ośmioboczną latarnię z hełmem zwieńczonym krzyżem. W latarni wiszą dwa dzwony, które wcześniej znajdowały się w dzwonnicy. Wnętrze mały|lewo|Wnętrze kościoła Niektóre elementy wyposażenia wnętrza:
średniowieczny ołtarz w kaplicy bocznej, ołtarz rokokowy autorstwa Jonasa Berggrena z 1755 roku, z przedstawieniem podwyższenia krzyża Chrystusa;