Po klęsce Turków w bitwie pod Stawuczanami (28 sierpnia 1739), oddziały rosyjskie dowodzone przez gen. Burkharda Christopha von Münnicha oblegały twierdzę chocimską. Wobec ogromnej przewagi Rosjan, garnizon chocimski liczący około 900 żołnierzy skapitulował w dniu 30 sierpnia 1739. Colceag wraz ze swoim synem Mehmetem zostali przewiezieni do Petersburga jako jeńcy wojenni. Po podpisaniu traktatu belgradzkiego, w lutym 1740 decyzję o ich uwolnieniu podjęła caryca Anna, a Colceag udał się w drogę do Stambułu. Po uzyskaniu informacji, że sułtan wydał na niego wyrok śmierci za poddanie Chocimia, Colceag wstąpił na służbę do wojewody kijowskiego Józefa Potockiego i osiadł w Żytomierzu, gdzie spędził ostatnie lata życia. Syn Mehmet zmienił wyznanie na prawosławne i wstąpił na służbę rosyjską.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Mołdawscy wojskowi Kategoria:Ludzie związani z Chocimiem Kategoria:Wojskowi Imperium Osmańskiego Kategoria:Ludzie związani z Żytomierzem Kategoria:Urodzeni w XVII wieku Kategoria:Zmarli w 1743