Nikodem Polak (ur. 19 maja 1891 w Warszawie, zm. 11 kwietnia 1937 we Lwowie) – porucznik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, wyznania mojżeszowego.

Życiorys Syn Stanisława, adwokata i Róży z domu Korngold, urodzony 19 maja 1891 w Warszawie. W 1900 wstąpił do VI Gimnazjum w Warszawie. W 1905 w czasie strajku szkolnego przeniósł się do Gimnazjum Wojciecha Górskiego w Warszawie, a później do Gimnazjum im. Jana Kreczmara w Warszawie. Maturę złożył w 1909 w Orle, a następnie wyjechał do Paryża, gdzie rozpoczął studia na Wydziale Prawa Sorbony. W latach 1912–1913 odbył jednoroczną służbę wojskową w rosyjskim 14 pułku huzarów w Częstochowie. Po odbyciu służby wrócił do Paryża i kontynuował studia.

W marcu 1915 jako ochotnik wstąpił do armii francuskiej. Służył kolejno w 2 pułku kirasjerów, 26 batalionie strzelców pieszych i 159 pułku piechoty alpejskiej. 25 marca 1916 w czasie obrony Fortu de Vaux został ranny. Po dwumiesięcznym leczeniu szpitalnym i rekonwalescencji został przydzielony do 359 pułku piechoty alpejskiej.